Wspólnota Żywej Drogi Krzyżowej skierowana jest do wszystkich wiernych, którzy są gotowi podjąć codzienne zobowiązania modlitewne wynikające z przynależności do Wspólnoty – mówili we wtorkowej rozmowie dnia Zofia Prokuska i ks. Marek Demski.

Wspólnota Żywej Drogi Krzyżowej powstała w pierwszy piątek 2 kwietnia 2004 r. Jej założycielem był o. Rajmund Matejko OFM. Wyrosła ze Wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym działającej przy Klasztorze OO. Bernardynów w Rzeszowie. Powstanie WŻDK jest odpowiedzią na objawienie Matki Bożej Rzeszowskiej z 1513 r., która wtedy powiedziała: „Chcę na tym miejscu Chwałę Syna Mego widzieć i pociechę nieść utrapionym”. Wnikając w tajemnicę Krzyża naszego Pana Jezusa Chrystusa członkowie WŻDK stawiają sobie za cel:

  • powiększanie chwały Bożej
  • umiłowanie Pana Jezusa Cierpiącego
  • łączenie własnego krzyża z Męką Zbawiciela
  • nieustanna łączność z Maryją, Matką Bolesną, która stała u stóp Krzyża
  • pogłębianie pobożności pasyjnej przez codzienne rozważanie stacji Drogi Krzyżowej
  • duchową łączność z członkami WŻDK przez modlitwę

We Wspólnocie Żywej Drogi Krzyżowej (na wzór Żywego Różańca) powstają 14-osobowe grupy Dróg Krzyżowych, które mają swoje nazwy, osobę odpowiedzialną za daną Drogę Krzyżową, a członkowie rozważają codziennie wyznaczoną jedną stację Drogi Krzyżowej.

wt, 5 Mar 2019  ·  8,6 MB  ·  41
Rozmowa dnia, 5 marca 2019 r.