1916-2010

Urodził się 18 maja 1916 r. w Lubatowej. Po ukończeniu studiów gimnazjalnych w Krośnie (1928-1931) i Przemyślu (1932-1935), podjął decyzję o wstąpieniu do Seminarium Duchownego w Przemyślu. 25 października 1938 r., wraz z Bolesławem Taborskim i Janem Lisowskim, starszym kolegą, który studiował w Rzymie, został skierowany przez bp. Franciszka Bardę, ordynariusza Diecezji Przemyskiej, do Rzymu w celu kontynuowania studiów IV roku na Uniwersytecie Gregoriańskim. Wobec narastającej groźby wybuchu wojny z Niemcami 25 sierpnia 1939 r. został wezwany wraz ze wszystkimi alumnami po IV roku teologii do Seminarium Duchownego w Przemyślu. Następnego dnia, z nakazu bp. Franciszka Bardy, rozpoczęto przyśpieszone studium przed przyjęciem święceń kapłańskich. 31 sierpnia nad ranem w kaplicy domu biskupiego wraz z Bolesławem Taborskim przyjęli święcenia niższe. Po zakończeniu rekolekcji, prowadzonych przez ks. Jana Grochowskiego, rektora Seminarium, alumni przyjęli 2 września 1939 r. z rąk bp. Franciszka Bardy święcenia subdiakonatu, a 3 września święcenia diakonatu. Wczesnym rankiem 10 września 26 diakonów przyjęło święcenia prezbiteratu. Pierwsze lata posługi kapłańskiej ks. Jana Jakubczyka upłynęły w cieniu II wojny światowej. Neoprezbiterzy wyświęceni już po wybuchu wojny na początku września 1939 r. otrzymali polecenie udania się do swoich rodzinnych parafii, aby bezpiecznie przeczekać najtrudniejszy okres. Ks. Jan dotarł do Lubatowej 20 września 1939 r. Przebywał tam aż do otrzymania nominacji na wikariusza parafii Harklowa, gdzie pracował od 10 maja do 20 listopada 1940 r. Następnie, ze względu trudny czas wojny, został ponownie skierowany do Lubatowej. 13 października 1945 r. rozpoczął studia specjalistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Po obronie rozprawy doktorskiej 17 czerwca 1948 r., powrócił do diecezji i został mianowany katechetą w gimnazjum oraz dyrektorem bursy szkolnej w Krośnie. Po otrzymaniu odznaczenia Expositorium Canonicale, od 1 września 1949 r. rozpoczął wykłady z teologii moralnej w Seminarium Duchownym w Przemyślu, łącząc je od 15 września 1951 r. z pełnieniem funkcji ojca duchownego. 13 kwietnia 1955 r. mianowano go sędzią synodalnym, a od 1959 r. obrońcą węzła małżeńskiego. W uznaniu za ofiarną pracę na rzecz diecezji nadano mu przywilej używania Rokiety i Mantoletu (1960), a następnie mianowano Szambelanem Ojca św. Pawła VI (1964). 18 lutego 1967 r. został włączony do Przemyskiej Kapituły Metropolitalnej, otrzymując tytuł scholastyka. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia i niemożność dalszego prowadzenia wykładów w Wyższym Seminarium Duchownym 12 września 1992 r. został zwolniony z obowiązków profesora teologii moralnej, 13 kwietnia 1997 r. z obowiązków związanych z pracą w Archidiecezjalnej Komisji ds. Budownictwa i Sztuki Sakralnej, a następnie z zadań obrońcy węzła małżeńskiego, które wykonywał przez ponad 45 lat. Zmarł 16 maja 2010 r. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się 18 maja wspólną Jutrznią odmawianą o godz. 9.00 w Bazylice Archikatedralnej w Przemyślu, której przewodniczył bp Marian Rojek. Homilię wygłosił inf. Stanisław Zygarowicz. Mszy św. pogrzebowej, która została odprawiona o godz. 14.00, przewodniczył abp Józef Michalik Metropolita Przemyski. Egzortę wygłosił bp Adam Szal. Po zakończeniu celebracji eucharystycznej ciało zmarłego zostało przewiezione na cmentarz komunalny przy ul. Słowackiego w Przemyślu. Złożone je w grobowcu kapitulnym.

oprac. ks. Grzegorz Delmanowicz