Regulamin Przemyskiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę

1.

Piesza Pielgrzymka Przemyska jest aktem religijnym o charakterze modlitewno-pokutnym. Jej celem jest pogłębienie formacji chrześcijańskiej oraz modlitwa i ofiara w intencji Kościoła, Ojca Świętego Franciszka i Ojczyzny. Pielgrzymkę powinien cechować duch modlitwy, ofiary i miłości oraz porządek ze­wnętrzny. Ze względu na pokutny charakter zakazuje się na pielgrzymce palenia papierosów, picia jakichkolwiek napojów alkoholowych oraz kąpieli w rzekach czy sta­wach. Ubiór pątnika powinien być skromny (zasłonięte ramiona i kolana).

2.

W pielgrzymce może uczestniczyć każdy, kto:

  • akceptuje jej ściśle religijny charakter (codzienna Msza św., me­dytacja, konferencje, wspólne modlitwy, nabożeństwa, śpie­wy);
  • dokonał zapisu, nosi w sposób widoczny znaczek oraz posiada ze sobą legitymację pielgrzymkową;
  • jest fizycznie przygotowany do codziennego przejścia ok. 33 km;
  • jest pełnoletni. Udział nieletnich jest możliwy według na­stępujących zasad: w wieku do lat 15 – w towarzystwie i pod opieką osoby dorosłej; w wieku 16-18 lat – na podstawie ze­zwolenia rodziców (lub opiekunów) zło­żonego u ks. proboszcza;
  • będzie dokładnie przestrzegał regulaminu oraz zale­ceń przewodników i służby porządkowej.

3.

Ekwipunek pielgrzyma:

  • dokumenty tożsamości (w tym również karta piel­grzyma);
  • przedmioty kultu religijnego: różaniec i śpiewnik;
  • odpowiedni ubiór: wygodne i skromne ubranie (2 komplety na zmianę), rozchodzone buty (2 pary), bie­lizna i skarpety z na­turalnych surowców (kilka kom­pletów), okrycie przed deszczem, okrycie głowy przed słońcem;
  • śpiwór albo gruby koc;
  • leki i środki opatrunkowe: bandaż elastyczny i zwykły (kilka sztuk), spirytus salicylowy, talk kosmetyczny, środki do pie­lęgnacji stóp (np. krem Autostop, Ortoderma lub Tramp), leki osobiste i stale używane, leki wzmacniające itp.;
  • przybory toaletowe;
  • notes i długopis, latarka elektryczna, pieniądze w niewielkiej ilości (na zakup biletu powrotnego, pamiątek itp.);
  • podczas marszu: plecak lub torba z najpotrzebniejszymi rzeczami (np. apteczkę, garnuszek, nóż, łyżka, wi­delec, bidon, kubek.

4.

Każda grupa posiada do dyspozycji samochód cię­żarowy do przewożenia bagażu. Przedmioty zbędne w danym dniu oddaje się na bagaż. Bagaż oddawany na samochód musi być dobrze zapakowany w jedną całość (np. w plecaku, dużej za­mykanej torbie), zabezpieczony przed deszczem i kurzem oraz zaopatrzony w wo­doodporną wizytówkę bagażową (naszywkę), za­wierającą imię, nazwisko i adres właściciela. Ponadto do bagażu koniecznie trzeba przyczepić żeton, zawierający nazwę grupy i numer porządkowy w grupie.
Uwaga
! Ze względu na warunki transportu plecaki nie powinny mieć stelaża.

5.

Na trasie pielgrzymi korzystają z gościnności mieszkańców (za którą winni oka­zywać szczególną wdzięczność). O resztę wyżywienia pątnicy troszczą się we własnym zakresie. Przestrzega się przed na­bywaniem żywności z przypadkowych źródeł i picia wody bez upewnienia się o jej zdatności. Ze względu na pokutny charakter pielgrzymki i niebezpieczeństwo zachorowań zakazuje się spożywania lodów.

6.

Noclegi przewiduje się w domach. Zakazuje się wspólnego nocowania kobiet i mężczyzn w jednym pomieszczeniu. Na noclegi pątnicy przychodzą razem i zajmują miejsca wskazane przez służbę pielgrzymkową. Niedopuszczalne jest samowolne zajmowanie miejsc noclegowych. W duchu pokuty należy nastawić się na liczne niewygody (brak do­statecznej ilości wody do mycia itp.). Mycie powinno się odbywać w miejscach wskazanych przez gospodarzy.

7.

Przemarsz pątników odbywa się w u­formowanych kolumnach za znakami prawą stroną drogi. W czasie marszu pątnik idzie w swojej grupie. Nie wolno samowolnie zmieniać grupy w trakcie trwania piel­grzymki ani odłączać się od kolumny w czasie marszu.

8.

Każdy pątnik nosi ze sobą małą apteczkę (ban­daż, spirytus salicylowy, kremy do nacierania stóp itp.) i drobne zabiegi, nie wy­magające pomocy fachowej, wykonuje sobie sam. W cię­ższych przypadkach powinien zgłosić się do punk­tu sa­nitarnego. W wypadku­ niedyspozycji fizycznej może zaistnieć potrzeba podwiezienia chorego pątnika samochodem.

9.

Pielgrzym wobec wszystkich kieruje się Chry­stusowym przykazaniem miłości. Do innych pątników zwraca się przez: „Siostro”, „Bracie”. Myśli o innych, dzieląc się z nimi słowem, pożywieniem, radością. Cechuje go otwartość i chęć udzielania pomocy. Go­spodarzom i innym dobroczyńcom okazuje wdzię­czność.

10.

Wszyscy pielgrzymi są odpowiedzialni za:

  • wymianę duchowych wartości wewnątrz grupy i ze spo­tkanymi ludźmi z zewnątrz,
  • tworzenie atmosfery braterstwa, radości i bez­interesownej pomocy,
  • zachowanie porządku i bezpieczeństwa na drodze, czystości na postojach,
  • kontynuację i rozwijanie pielgrzymkowych tradycji (spo­tkania parafialne, środowiskowe, kontakt osobisty i kore­spondencyjny, wzajemna łączność w modlitwie).

11.

Nieprzestrzeganie regulaminu pielgrzymki oraz zaleceń księży przewodników i służb po­rządkowych, a także postępowanie niezgodne z istotnymi celami i duchem piel­grzymki pociąga za sobą sankcję wykluczenia z grona piel­grzymów.