W poniedziałek, 5 października 2026 roku, odbyła się publiczna obrona rozprawy doktorskiej ks. Radosława Zawałenia pt. „Apologijny wymiar nauczania arcybiskupa Józefa Michalika w latach 1993–2016”.
Rozprawa dotyczyła nauczania abp. Józefa Michalika, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu, w jaki jako biskup wyjaśniał i bronił wiary chrześcijańskiej. Autor pracy ukazał, że abp Michalik w swoim nauczaniu często odnosił się do konkretnych problemów współczesnego człowieka i społeczeństwa, takich jak kryzys wiary, rodziny, prawdy czy szacunku dla ludzkiego życia.
Ważne miejsce w jego przepowiadaniu zajmowało także przypominanie tego, co stanowi centrum życia chrześcijańskiego: osoby Jezusa Chrystusa, potrzeby nawrócenia, dążenia do świętości oraz odpowiedzialnego życia Ewangelią. Jednym z głównych wniosków rozprawy jest wskazanie, że podejmowana przez abp. Józefa Michalika obrona wiary miała przede wszystkim charakter duszpasterski. Była skierowana do konkretnych ludzi i miała pomagać im lepiej rozumieć wiarę, umacniać się w niej i żyć nią na co dzień.
Rozprawa ukazuje więc abp. Józefa Michalika jako pasterza, który starał się odpowiadać na pytania i trudności swojej epoki w świetle Ewangelii oraz prowadzić wiernych do głębszej relacji z Chrystusem.
Praca ks. Radosława Zawałenia, obok wymiaru naukowego, miała również szczególne znaczenie dla Archidiecezji Przemyskiej. Stała się formą upamiętnienia osoby i pasterskiej posługi abp. Józefa Michalika, który jako metropolita przemyski przez lata był pasterzem Archidiecezji, współtworząc jej życie, duchowy kształt i najnowszą historię. Naukowa refleksja nad jego nauczaniem była zarazem wyrazem wdzięczności oraz swoistym hołdem złożonym jego wieloletniej posłudze, trosce o przekaz wiary i odpowiedzialności za powierzony mu Kościół.
Promotorem pracy był ks. prof. dr hab. Jacenty Mastej z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Lublinie, pracownik Katedry Chrystologii i Eklezjologii Fundamentalnej.
Rozprawę doktorską recenzowali: ks. dr hab. Przemysław Artemiuk, prof. UKSW z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, reprezentujący Katedrę Teologii Fundamentalnej i Prakseologii Apologijnej; ks. dr hab. Witold Ostafiński, prof. UPJPII z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, dziekan Wydziału Teologicznego i pracownik Katedry Homiletyki i Komunikacji Religijnej; a także ks. dr hab. Paweł Rabczyński, prof. UWM z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, pracownik Katedry Teologii Fundamentalnej, Dogmatycznej i Nauk Biblijnych.
W skład komisji weszli również: ks. prof. dr hab. Marian Zając z Katedry Katechetyki Integralnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, ks. prof. dr hab. Krzysztof Kaucha oraz ks. dr hab. Paweł Borto z Katedry Chrystologii i Eklezjologii Fundamentalnej KUL, a także ks. dr hab. Andrzej Pietrzak, prof. KUL z Katedry Religiologii i Misjologii.
Obrona pracy doktorskiej była ważnym wydarzeniem naukowym, a zarazem okazją do przypomnienia osoby, nauczania i pasterskiego dziedzictwa abp. Józefa Michalika. Ks. Radosławowi Zawałeniowi gratulujemy podjętego wysiłku naukowego i życzymy dalszych owoców pracy duszpasterskiej i naukowej.
Tekst: ks. Łukasz Dziedzic
Zdjęcia: ks. Maciej Ruszel
