W czwartek, 18 grudnia 2025 r., w Regionalnym Centrum Kultur Pogranicza w Krośnie odbył się spektakl „Dzieci naszego Ojca”, przygotowany i wystawiony przez amatorski teatr Mała Scena Wielkich Serc działający przy sanktuarium św. Jana Pawła II w Krośnie. Zainteresowanie wydarzeniem było tak duże, że bilety- w formie cegiełek- zostały bardzo szybko wyprzedane, a przedstawienie zaprezentowano przy pełnej widowni.
„Dzieci naszego Ojca” to komediowo-obyczajowa opowieść inspirowana prawdziwymi losami księdza Józefa- młodego proboszcza, który w tajemnicy udziela ślubów na plebanii. Wśród barwnych postaci szczególne miejsce zajmuje jego gospodyni, pełna ciepła i życiowej mądrości, oraz ksiądz Anzelm starszy kapłan, który z doświadczeniem i spokojem służy radą młodszemu współbratu. Ważnym, a zarazem komediowym wątkiem jest także paniczny lęk księdza Józefa przed burzą, który prowadzi do wielu humorystycznych, lecz bardzo ludzkich sytuacji.
Spektakl został niezwykle życzliwie przyjęty przez publiczność, która doceniła autentyczność gry aktorskiej, dopracowaną scenografię oraz starannie przygotowane stroje. Całość stworzyła spójne i poruszające widowisko, łączące lekkość formy z głębszą refleksją nad codziennością kapłańskiej posługi i ludzkimi wyborami. Spektakl zabrał widownie w świat dworskich problemów, mistyki cerkwi, i codzienności wiejskiej plebanii.
Istotnym elementem wydarzenia był jego wymiar charytatywny. Dochód z cegiełek sprzedawanych na spektakl został w całości przekazany na rzecz Krośnieńskie Hospicjum św. Jana z Dukli w Krośnie, dzięki czemu teatralne spotkanie stało się nie tylko wydarzeniem artystycznym, ale także konkretnym gestem wsparcia wobec osób chorych i cierpiących.
Mała Scena Wielkich Serc, działająca przy sanktuarium św. Piotra i św. Jana z Dukli, po raz kolejny pokazała, że teatr może być przestrzenią ewangelizacji, budowania wspólnoty i wrażliwości na drugiego człowieka. Jak przypomina Ewangelia: „Wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie” (Jk 2,17). Ten spektakl stał się wyraźnym świadectwem, że kultura, wiara i miłość bliźniego mogą iść razem, rodząc dobro, które ma bardzo realny wymiar.
Tekst i zdjęcia: ks. Mateusz Nowak
