W środę, 4 listopada 2026 r., w liturgiczne wspomnienie św. Karola Boromeusza, w kaplicy górnej Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu odbyła się uroczysta Msza Święta z obrzędem przyjęcia alumnów kursu III do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu. Eucharystii przewodniczył abp Adam Szal.
W homilii metropolita przemyski przywołał postać św. Karola Boromeusza – włoskiego kardynała, arcybiskupa Mediolanu oraz jednego z czołowych odnowicieli Kościoła katolickiego w dobie kontrreformacji. Szczególnie zasłużył się dla odnowy formacji duchowieństwa i rozwoju seminariów duchownych. Jego działalność stała się wzorem troski o właściwe przygotowanie przyszłych kapłanów, dlatego hierarcha postawił go za wzór dla alumnów przygotowujących się do przyjęcia święceń.
W obrzędzie kandydatury alumni publicznie wyrazili wobec Kościoła wolę przyjęcia święceń oraz gotowość do dalszego przygotowania się do posługi kapłańskiej. Do grona kandydatów przyjęto pięciu alumnów:
- kl. Gabriel Kulpa – parafia pw. św. Mikołaja w Pruchniku
- kl. Dariusz Maliczowski – parafia pw. Matki Bożej Królowej Polski i św. Maksymiliana Marii Kolbego w Przemyślu
- kl. Patryk Matuszewski – parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Berezce
- kl. Jakub Skawina – parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Przemyślu
- kl. Bartosz Zembroń – parafia pw. św. Michała Archanioła w Łańcucie
Obrzęd kandydatury do święceń, nazywany również admissio ad ordines, to ważny etap formacji seminaryjnej, podczas którego Kościół oficjalnie przyjmuje alumnów jako kandydatów do diakonatu i prezbiteratu. Obrzęd ten jest publicznym potwierdzeniem ich pragnienia poświęcenia życia służbie Bogu i Kościołowi oraz gotowości do dalszego przygotowania do przyjęcia święceń. Nie jest jeszcze udzieleniem święceń ani gwarancją ich otrzymania, lecz wyrazem rozeznania i akceptacji ze strony Kościoła.
Po obrzędzie kandydaci kontynuują formację seminaryjną, obejmującą pogłębianie życia duchowego, wiedzy teologicznej, przygotowanie pastoralne oraz dojrzewanie ludzkie i wspólnotowe. Kolejnymi ważnymi etapami są ustanowienie w posługach lektora i akolity, a następnie przyjęcie święceń diakonatu. Po okresie posługi diakońskiej kandydat może zostać wyświęcony na prezbitera (kapłana).
Warto podkreślić: obrzęd kandydatury jest istotnym momentem na drodze do kapłaństwa – odtąd alumn zostaje oficjalnie uznany przez Kościół za kandydata do święceń, a jego dalsza formacja ukierunkowana jest na coraz pełniejsze przygotowanie do przyszłej posługi.
Tekst: Łukasz Sztolf
Zdjęcia: WSD Przemyśl
