W święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana, 28 maja 2026 r., w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Jodłówce spotkali się księża emeryci z pochodzący lub mieszkający na terenie archidiecezji przemyskiej. Uroczystej Eucharystii przewodniczył abp Adam Szal.
W homilii ks. prał. Karol Bryś nawiązał do początków kapłaństwa, kiedy to księża szli do seminarium z młodzieńczym zapałem, nie do końca rozumiejąc, czym tak naprawdę jest kapłaństwo. – Rozumieliśmy to kapłaństwo tak, jak nam podpowiadał młodzieńczy zapał. Może przykład jakiegoś księdza, który nas zainspirował. Istotne było to, że Pan Bóg nam zaufał. I tego zaufania przez całe kapłańskie życie staraliśmy się nie zdradzić – powiedział kapłan. – Każdy z nas podjął misję Kościoła. Nasze drogi rozbiegły się po diecezji, czasami trochę dalej. Pracowaliśmy, jak umieliśmy najlepiej. Katechizowaliśmy w nadmiarze godzin, często w niedogrzanych pomieszczeniach, bez wynagrodzenia ani ubezpieczenia. Posługiwaliśmy chorym, budowaliśmy kościoły, kaplice, plebanie, otwieraliśmy zamknięte cerkwie i przysposabiali je do kultu. Ciągali nas po rozmaitych namiestnikach – dodał, ale podkreślił wówczas ogromną radość z każdych, nawet najmniejszych sukcesów duszpasterskich.
W kontekście sukcesów ks. prał. Bryś przypomniał słowa Pana Jezusa skierowane do apostołów: „Nie tym się cieszcie, że duchy są wam posłuszne, ale cieszcie się tym, że imiona wasze zapisane są w niebie”. – Dziś te słowa i dla nas, których życie posunęło się daleko do przodu, te słowa są prawdziwą podporą. Coraz bardziej skrzypiące kolana, przygnieciona do ziemi sylwetka, gubią się myśli. A Pan Bóg wciąż po kolei rozbiera te przybudówki, którymi się szczyciliśmy – zaznaczył kaznodzieja i postawił zgubne pytanie: „co ja z tego wszystkiego mam?”. – Do kapłaństwa nie szliśmy po medale. Jeśli się nam tak należą to byłoby lepiej, żeby te medale przypinał nam Ten, Który nas do kapłaństwa zawołał – dodał.
Kapłan przywołał ewangeliczne słowa: „Idźcie i nauczajcie”, które mają znaczenie również dla tych, którzy „wyszli na brzeg z głównego nurtu”. – Wyszliśmy na brzeg, ale na tym brzegu też jest Kościół. Też są ludzie, którzy potrzebują słowa, pociechy, miłosierdzia, posługi naszej w konfesjonale. Tego nam nikt nie zabroni! – podkreślił kaznodzieja i dodał, za św. Janem Pawłem II, że „nie trzeba oszczędzać sił. Na odpoczynek będziemy mieli całą wieczność”. – Jest pokusa, żeby sobie odpocząć, ale ludzie nas potrzebują. Zauważcie, że kiedy nas gdzieś w kościele braknie, to się zaraz pytają: „co się z księdzem dzieje, nie widzieliśmy księdza”. Lubią, jeśli jesteśmy z nimi, choćby tak po prostu być. To jest też apostolstwo. Apostolstwo obecności – dodał.
Homilię zakończyło podziękowanie za zaproszenie do Matki Pocieszenia w Jodłówce. – Przyszliśmy tutaj do Matki z całym bagażem naszych doświadczeń, który niesiemy na nieco przychylnych plecach. Jesteśmy tutaj, by powiedzieć Matce Pocieszenia, jak opowiadaliśmy naszej mamie, kiedy żyła. Dzieliliśmy się z nią wszystkim. I potem było lżej, jak po dobrej spowiedzi – powiedział ks. Bryś, bo Maryja słyszy, a jej Syn, „Najwyższy i Wieczny Kapłan”, przypomina: „Imiona wasze zapisane są w niebie”. – Z tą pociechą wracajmy do tych naszych domów – zachęcał.
– Bardzo dziękuję za Słowo Boże i za to piękne zdanie, że jesteśmy potrzebni na swój sposób, że czekają na nas wierni, żeby być z nimi także i w tym czasami niedomagania, czy w swoich słabościach. Bardzo dziękuję wszystkim kapłanom, także tym, którzy przyjechali mieszkając daleko od archidiecezji przemyskiej – powiedział abp Adam Szal na zakończenie Eucharystii.
Po Mszy świętej wspólnota Dzieci Maryi działająca przy jodłowieckim sanktuarium zaprezentowała specjalny program słowno-muzyczny poświęcony osobie św. Jana Pawła II, czym ubogaciła spotkanie księży emerytów archidiecezji przemyskiej.
Tekst: Łukasz Sztolf
Zdjęcia: ks. Andrzej Bienia
