Metropolita przemyski, abp Adam Szal, zachęca do modlitwy o beatyfikację Świadków wiary z Podkarpacia – Sług Bożych ks. Marcina Tomaki, ks. Jana Siuzdaka i Julii Buniowskiej. – Słudzy Boży związani z Podkarpaciem i archidiecezją przemyską to trzej wyjątkowi kandydaci na ołtarze. Każdy z nich niesie pewne przesłanie – podkreśla abp Adam Szal.
Dlatego Kuria Metropolitalna w Przemyślu wydała specjalną ulotkę [do pobrania poniżej] dotyczącą Kandydatów na ołtarze, które zawiera ich zdjęcia, życiorysy, a przede wszystkim tekst modlitwy za ich wstawiennictwem:
Wszechmogący, wieczny Boże, bądź uwielbiony w życiu, pasterskim posługiwaniu i męczeńskiej śmierci ks. Marcina Tomaki i ks. Jana Siuzdaka. Bądź uwielbiony również za świadectwo wiary Julii Buniowskiej, która z heroizmem obroniła swoją czystość aż do przelania krwi.
Udziel nam łaski czystego serca, odwagi w przeciwnościach i męstwa w wyznawaniu zasad chrześcijańskich.
Za wstawiennictwem Twoich sług ks. Marcina, ks. Jana i Julii Buniowskiej udziel nam również łaski [tutaj należy wymienić swoją intencję] i spraw, aby zostali zaliczeni do grona Błogosławionych Kościoła. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…
Za zgodą Kurii Metropolitalnej w Przemyślu z dnia 25 sierpnia 2026 r., L. dz. 1165/007/2026.
Jednocześnie Kuria Metropolitalna w Przemyślu zwraca się z prośbą do wiernych modlących się przez wstawiennictwo tych Sług Bożych o przekazywanie informacji o otrzymanych łaskach:
Kuria Metropolitalna
Plac Katedralny 4a
37-700 Przemyśl
e-mail: kuria@przemyska.pl
Do 2026 roku proces beatyfikacyjny ks. Marcina Tomaki, ks. Jana Siuzdaka oraz Julii Buniowskiej był częścią sprawy Sługi Bożego ks. Henryka Szumana i 70 Towarzyszy. 2 czerwca 2026 roku Dykasteria Spraw Kanonizacyjnych – na prośbę Księdza Arcybiskupa Adama Szala, Metropolity Przemyskiego – wyłączyła ich sprawę z tego licznego grona męczenników II wojny światowej. W ten sposób został otwarty nowy i niezależny proces na etapie rzymskim, poświęcony wyłącznie tym trzem Sługom Bożym z Archidiecezji Przemyskiej.
DO POBRANIA:
Sługa Boży ks. Marcin Tomaka
Urodził się 15 maja 1894 roku w Krasnem. W 1918 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu, święcenia otrzymał w 1922 roku Posługę duszpasterską rozpoczął jako wikary w Sokołowie. Następnie pracował w Leżajsku, Kobylanach i Przemyślu. W 1929 roku został sekretarzem generalnym Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Żeńskiej w diecezji przemyskiej. Funkcję tę pełnił przez pięć lat. W 1934 r. został proboszczem w Haczowie pod Krosnem. 8 września 1939 roku do Haczowa wkroczyli Niemcy i rozpoczęła się okupacja. Jego gorliwa postawa duszpasterska sprawiła, że hitlerowcy nie mogli przejść obok niej obojętnie. 19 czerwca 1940 roku został aresztowany i osadzony w więzieniu w Sanoku, a następnie wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Stąd trafił do obozu w Dachau, gdzie był okropnie traktowany, poniżany, bity i zmuszany do niewolniczej pracy. Przed śmiercią współwięzień – ksiądz niemiecki – udzielił księdzu Tomace ostatnich sakramentów świętych. A przed śmiercią zdążył jeszcze powiedzieć (tak przekazali świadkowie): „Śmierci się nie boję, bo jestem na nią przygotowany”. Zmarł po dwóch latach katorgi, 8 lipca 1942 roku. Proces beatyfikacyjny ks. Tomaki toczy się na drodze domniemanego męczeństwa.
Sługa Boży ks. Jan Siuzdak
Urodził się 27 lipca 1898 roku w Hucisku koło Leżajska. W 1922 roku został przyjęty do Seminarium Duchownego w Przemyślu, święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1926 roku w Przemyślu. Miejsca jego pracy kapłańskiej to: Humniska koło Brzozowa, Osobnica, Sądowa Wisznia i Wołkowyja. Ksiądz Jan w jednym z kazań, które wierni wciąż pamiętają, mocno podkreślił wartość człowieka cierpiącego, mówiąc: „Trzeba nieść pomoc każdemu choremu człowiekowi, czy jest Żydem, czy Ukraińcem, czy Polakiem, bo to jest człowiek”. Takie przekonania miał przez całe życie. Do wszystkich biednych wysyłał furmankę z ziemniakami, zbożem, mąką, a robił to wiele razy w roku. Wszystkim potrzebującym (biednym i upośledzonym) kazał przychodzić po żywność na plebanię, a w swoim gospodarstwie zatrudniał najbiedniejszych i nie tylko im płacił, ale przez cały rok niósł pomoc. Nigdy nikogo nie wypuszczał od siebie z pustymi rękami. Aresztowany przez gestapowców 5 kwietnia 1940 roku, zmarł 18 listopada 1942 roku w niemieckim obozie koncentracyjnym w Dachau. Ks. Jan – wraz ks. Marcinem Tomaką oraz Julią Buniowską – jest kandydatem do chwały ołtarzy jako męczennik II wojny światowej.
Służebnica Boża Julia Buniowska
Urodziła się 2 kwietnia 1924 roku jako dziesiąte dziecko Franciszka i Anny z domu Zarosa, w Majdanie Sieniawskim. Wiarę, którą przekazali jej rodzice, pogłębiała m.in. przez częste uczestnictwo we Mszy świętej oraz czynne zaangażowanie w Straż Honorową Najświętszego Serca Jezusa. Taką wiarę zachowała do ostatnich chwil swojego życia. Podczas okrucieństwa wojny rodzinną miejscowość Julii dotknął dramat najazdu własowców (wojska sowieckie dowodzone przez generała Własowa, które poddały się Niemcom, a następnie były przez nich używane do najokrutniejszych zadań). 28 czerwca 1944 roku oddział własowców zajął gospodarstwo jednego z mieszkańców Majdanu, uprowadzając do stodoły kilka miejscowych kobiet. Jeden z nich usiłował porwać również Julię Buniowską, która – podobnie jak św. Maria Goretti czy bł. Karolina Kózkówna – zdecydowanie stanęła w obronie własnej godności, mówiąc: „z tobą nie pójdę, choćbyś miał mnie zabić”. Rozwścieczony tym żołnierz załadował pistolet i strzelił w skroń Julii tak, że kula przeszyła jej głowę. Trwa etap rzymski procesu beatyfikacyjnego Julii wraz z ks. Marcinem Tomaką i ks. Janem Siuzdakiem.
